سخنی از زبان حضرت بوتراب.
آری...
تو را پنهان از چشم های بخیل روزگار به خاک سپردم
تا حسرت دیدار مزارت تا قیامت،دل های گنه کارشان را به آتش بکشد.
تو را که ناموس حق بوده ای،دور از دست ها وچشم های نا محرم زمین دفن کردم.
بگذار همه تا ابد بدانند ؛
دختر معصوم رسول خدا چنان از امت خویش در ستم بود،
که نخواست هیچ کس نشان مزارش را بداند.
بگذار این بی نشانی،به نشانه اعتراضی ابدی در دل تاریخ جاودانه شود...
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۲ ساعت توسط taranom
|